Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Η Πολιτιστική Επανάσταση στην Κίνα



Πέρυσι συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την έναρξη της κινεζικής Πολιτιστικής Επανάστασης. Μετά τις πρώτες επιτυχίες κατά την οικοδόμηση της Λαϊκής Δημοκρατίας, η ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας (ΚΚΚ) και ο Μάο επιβλήθηκαν με την βολονταριστική τους πορεία. Αργότερα το ΚΚΚ σε ψήφισμά του εκτιμά ότι η Πολιτιστική Επανάσταση ήταν «το πιο μεγάλο πλήγμα», επιφέροντας «μεγάλες απώλειες» στο Κόμμα, στο κράτος και στην Ιστορία της Λαϊκής Δημοκρατίας. Ωστόσο, απέφυγε την αποκήρυξη του Μάο. Η Πολιτιστική Επανάσταση, όμως, είχε και ορισμένες θετικές πλευρές. Εν προκειμένω, απ’ τη σκοπιά της ιστορικής-υλιστικής ανάλυσης επρόκειτο για ένα αντιφατικό προτσές, που το μαρξιστικό-κομμουνιστικό κίνημα οφείλει να μελετήσει σε βάθος. Η ανάλυση που ακολουθεί (σ.σ. η οποία είχε δημοσιευτεί σε δυό μέρη, εδώ όμως την παρουσιάζουμε σε ένα κείμενο) αναφέρεται στα γεγονότα που έλαβαν χώρα εκείνη την περίοδο (ΠΓ).

του Hannes A. Fellner

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Γιάννης Ψυχάρης



Βιογραφικό και κριτικό σημείωμα

του Δημήτρη Γληνού

Όποιος θελήσει μ’ ένα σύντομο σημείωμα να χαρακτηρίσει τη ζωή και το έργο του Ψυχάρη επιχειρεί κάτι πολύ δύσκολο και που αναγκαστικά θα είναι λιψό.

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Ο νόμος της πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους



«[Ο νόμος της πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους] είναι από κάθε άποψη ο σπουδαιότερος νόμος της σύγχρονης πολιτικής οικονομίας και ο πιο ουσιαστικός για την κατανόηση των δυσκολότερων σχέσεων. Είναι από ιστορική άποψη ο σπουδαιότερος νόμος. Είναι ένας νόμος που παρόλη την απλότητά του δεν κατανοήθηκε ποτέ ως τώρα, κι ακόμα λιγότερο διατυπώθηκε συνειδητά». Καρλ Μαρξ*.

του Παναγιώτη Γαβάνα

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Νοσταλγός ή προφήτης



Ένα σύντομο σκίτσο για το Νίτσε και τη φιλοσοφία του

του Δημήτρη Γληνού

Σαράντα χρόνια πέρασαν από το θάνατό του και πενήντα τόσα χρόνια, από την ημέρα, που βυθίστηκε στο σκοτάδι της τρέλλας ο πυρωμένος του νους. Το φοβερό δράμα της ζωής του πήρε την καταστροφική του λύση την ημέρα κείνη του Γενάρη στα 1889 όπου στην πλατεία Κάρλο Ουμπέρτο του Τουρίνου παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια των αγαθών αστών ένα παράξενο θέαμα. 

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Το βασικό πρόβλημα της παιδείας



του Δημήτρη Γληνού

Η Φιλοσοφία, η Τέχνη, η Επιστήμη, ο Λόγος είναι τα μαγικά χωνευτήρια των ιδεών και μακάριος ο τόπος, όπου οι βρύσες των ανοίγονται από χίλιες μεριές για να ξεχύνωνται στη ζωή τα ζωογόνα τους κύματα. Μα η κοινωνική συμβίωση με το πέρασμα των καιρών και τη δημιουργία συνθετώτερων λειτουργιών δημιούργησε παράλληλα με την άμεση επενέργεια των ιδεών, μια συστηματική έμμεση ή απώτερη να πούμε επίδραση απάνω στην κοινωνική ζωή και τις μορφές, που παίρνει σε κάθε καιρό και τόπο, τη συστηματική επίδραση στο παιδί, την παιδεία.

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Αδύναμες αυτόματες μηχανές



Στο άρθρο που ακολουθεί, ο συγγραφέας του πραγματεύεται το ζήτημα της αυτοματοποίησης, γύρω από το οποίο τα τελευταία χρόνια έχουν γραφεί αρκετά άρθρα και βιβλία στο εξωτερικό και, που στην Ελλάδα, όμως, η συζήτηση αυτή θα λέγαμε ότι δεν έχει καν «ανοίξει». Αφορά γενικότερα στο ζήτημα που έγινε γνωστό ως Βιομηχανία 4.0, ή αλλιώς, ως τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Πρόκειται ένα θέμα ιδιαίτερα σύνθετο με πολλές παραμέτρους. Το βασικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ο αρθρογράφος, είναι ότι, παρά την μεγάλη τεχνολογική πρόοδο που έχει επιτευχθεί, η παραγωγικότητα της εργασίας παραμένει σχεδόν στάσιμη. Οι αιτίες για αυτό είναι κυρίως πολιτικής και κοινωνικής φύσης (ΠΓ).

του Rainer Fischbach

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Χριστουγεννιάτικη Ιστορία



Μια κρύα νύχτα, ξημερώνοντας Χριστούγεννα, διαλέγει ο Ντίκενς για να ξετυλίξει το κουβάρι της «Χριστουγεννιάτικης Ιστορίας» του, και σκιαγραφεί με τρόπο ανεπανάληπτο μία από τις πιο κλασικές φιγούρες της παγκόσμιας λογοτεχνίας, τον Εμπενέζερ Σκρουτζ. Η «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» πρωτοκυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1843 και έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Από τότε μέχρι και τις μέρες μας διαβάστηκε και αγαπήθηκε όσο ελάχιστα κλασικά κείμενα (ΠΓ).

του Τσαρλς Ντίκενς

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Ασκητική



Salvatores Dei

του Νίκου Καζαντζάκη

«Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο˙·καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο˙·το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή˙ ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός˙·κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή˙·κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.»

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016